روزه و تسلط بر نفس

انسانی که روزه می گیرد، این نشانه انسانیت است، نشانه این است که من یک موجود کمال یافته ای هستم که اسیر تحریکات غرایز خودم نیستم؛ گرسنه هستم ولی نمی خورم، تشنه هستم و نمی آشامم، میل جنسی دارم و مع ذلک اشباع نمی کنم. این یعنی آزادی و رهایی انسان حتی نسبت به غرایز درون خودش. یعنی خداوند انسان را اسیر این غرایز نیافریده و معنی اینکه انسان مکلّف است همین است. پس اگر ما ماه رمضانی را گذراندیم، شبهای احیایی را گذراندیم، روزه های متوالی را گذراندیم و بعد از ماه رمضان در دل خودمان احساس کردیم که بر شهوات خودما ...